မာမားနဲ႔ သဒၶါဆြမ္း

ဘေလာ႔ဂ္ေလးကို မေရးျဖစ္တာ ၾကာၿပီ။
မေရးျဖစ္တာက ဘာရယ္ မဟုတ္၊ ကိုယ္ေရးကုိယ္တာ ကိစၥေတြနဲ႔ ရွဳပ္ေနတာမို႔ပါ။ ကိုယ္႔အမ်ိဳးသားရဲ႔ အေမ မာမား လဲ ေနမေကာင္းလို႔ ေဆးကုရင္း၊ ကိုယ္တို႔နဲ႔ အတူေနဖို႔ ေရာက္ေနတယ္ ဆိုေတာ႔ ဘေလာ႔ဂ္ဖက္ကို မလွည္႔ႏိုင္ေသးဘူးျဖစ္ေနတယ္။

မာမားကို စ ေတြ႔ဖူးတာ ကိုယ္တို႔ ခ်စ္စ သူ႔အိမ္ကို ထမင္းစားဖိတ္ လိုက္သြားတုန္းကပါ။ အဲဒီတုန္းက ၾကားရက္ တရက္ျဖစ္ေနတာမို႔ မာမားက ေက်ာင္းကေန ေန႔တဝက္ခြင္႔ယူၿပီး အိမ္ျပန္လာတာ။ ကိုယ္႔ကို ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ပထမဆုံး ေျပာတဲ႔စကားက သမီးသြားေလးေတြက ညီေနတာပဲ တဲ႔။ (မာမားသားက သြားတက္ေတြနဲ႔မို႔ေလ)။ ကိုယ္တို႔စားဖို႔ လိမ္ေမာ္သီးေတြလဲ ဝယ္လာတာ မွတ္မိေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ႔ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ႔ သူ႔အေဖနဲ႔ အေမကို ကိုယ္တင္မက ကိုယ္႔ရဲ႔ အမေတြပါ တမိသားစုလုံး ခ်စ္ခင္ၾကတာပါပဲ။ မာမားက သပ္သပ္ရပ္ရပ္ လွလွပပ ေနတတ္တယ္။ အိမ္ကေန လမ္းထိပ္ေလးထြက္ရင္ေတာင္ အဝတ္အစားေလး လဲၿပီးမွ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ထြက္တတ္တယ္။ ကိုယ္႔လို ဆံပင္စုတ္ဖြား ထမိန္ တေစာင္းနဲ႔ လမ္းထြက္တာ မဟုတ္ဘူး။

အဲဒါေၾကာင္႔ အိမ္က ေကာင္မေလးေတြက ေျပာၾကတယ္။ မမ (သူ႔အမ) နဲ႔ ကိုယ္တို႔ သမီးေယာင္းမ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း ျပင္ရင္ေတာင္ မားမားသပ္ရပ္တာ ေျခဖ်ား မမီဘူး ဆိုပဲ။ မမကမွ သပ္ရပ္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္ကေတာ႔ မနက္မိုးလင္းလာရင္ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔ ေနတာပါ။ အက်ီ ၤဆိုလဲ ဝတ္ရလြယ္ရင္၊ ေခ်ာင္ခ်ိ အဆင္ေျပေနရင္ ေကာက္စြပ္လိုက္တာပါပဲ။

ေနပုံ ထိုင္ပုံ ဝတ္ပုံ စားပုံ အေတာ္ ကြဲလြဲေပမဲ႔ ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ရန္ကုန္မွာ တတြဲတြဲပဲ။ လွစ္ကနဲ ဆို ႏွစ္ေယာက္သား ထြက္သြားၾကၿပီ။ ကိုယ္ကားေမာင္းတတ္တာလဲ မာမားေၾကာင္႔ ပါပဲ။ ကားကလဲ ေမာင္းတာသာ သင္ထားတာ သြားရဲ ေမာင္းရဲဖို႔ကလဲ လိုေသးတာမို႔ ေမာင္းစမွာ ေဘးက လိုက္တဲ႔ အေဖာ္က အေရးႀကီးပါတယ္။

ဟာ..တိုက္ေတာ႔မယ္၊ ဘယ္လိုေမာင္းေနတာလဲ။ ေဘးလိုင္းကို ေက်ာ္ၿပီး ေဘးကကားနဲ႔ ဂ်ိမ္းေတာ႔မယ္..အဲဒီလို ေျပာေနရင္ေတာ႔ ကားေမာင္းတဲ႔လူက ေရွ႔က သစ္ပင္ ဝင္တုိက္လိုက္ရုံပဲ ရွိေတာ႔မယ္။ မာမားကေတာ႔ ကိုယ္ စ ေမာင္းမယ္ဆိုေတာ႔ ေျပာပါတယ္။ သမီးေရ သြားခ်င္တဲ႔ေနရာသာ သြားေပေတာ႔ မာမား ေဘးက အေဖာ္လိုက္မယ္ တဲ႔။

ဒါနဲ႔ ေဘးခုံမွာ လက္ရန္းကို ျမဲျမဲကိုင္ၿပီး သတိအေနအထားနဲ႔ ကိုယ္ကို မတ္မတ္ထားၿပီး လိုက္ပါေတာ႔တယ္။ တခုခု တိုက္မိရင္ သက္သာေအာင္ လက္ရန္းကို ဆုပ္ကိုင္ထားရ ရွာတာပါ။ ကိုယ္စိတ္မ်ားမွာစိုးလို႔ စကားလဲ မေျပာပါဘူး။ ေရွ႔ကို တည္႔တည္႔ၾကည္႔ၿပီး ေတာင္႔ေတာင္႔ႀကီး ေဘးကေန လိုက္ေနတာ။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လဲ ဒီစတိုင္နဲ႔ ကားေမာင္းက်င္႔ခဲ႔ၾကတယ္။

တခါကေတာ႔ ရန္ကင္းစင္တာ အသြား တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းမႀကီးမွာေပါ႔။ ေရွ႔မွာ မီးပြိဳင္႔။ မီးက နီေနေတာ႔ ကိုယ္က အရွိန္ေလွ်ာ႔ၿပီး ကားရပ္ရမယ္။ လမ္းကလဲ ရွင္းေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က လမ္းေဘးက ပုလိပ္ ထြက္လာၿပီး ကားကို လက္ျပၿပီး သြားခိုင္းတယ္။ ကိုယ္လဲ ပထမေတာ႔ အံ႔ၾသသြားတယ္။ မီးနီေနေပမဲ႔ ကားရွင္းေနလို႔ သြားခိုင္းတာလားေတာ႔ မသိဘူး။

ဒါနဲ႔ ကိုယ္လဲ ဝမ္းသာအားရ ျဖစ္ၿပီး ကားကိုရပ္၊ နည္းနည္း ေနာက္ျပန္ ဆုတ္ၿပီးမွ အရွိန္ နဲ႔ မီးနီကို ျဖတ္ပစ္လိုက္တာ။ ကာတြန္းကားေတြထဲကလိုေပါ႔။ ကားကို ေနာက္ျပန္ဆုတ္ၿပီးမွ အရွိန္နဲ႔ ထြက္သလိုေပါ႔။ ကာတြန္းထဲမွာသာဆို ဘီးေနာက္မွာ ဖုံလုံးပုံေလးေတြပါ ထည္႔ဆြဲလိုက္မွာ။ ပုလိပ္ႀကီးက ဘယ္႔ႏွယ္ဟာႀကီးပါလိမ္႔ဆိုၿပီး အံ႔ၾသလို႔။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကေတာ႔ မီးနီျဖတ္တာ ျပံဳးျပံဳးႀကီး။

ေနာက္တခါကေတာ႔ အိမ္ကိုအျပန္ ပါရမီလမ္းေပၚမွာပါ။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေအးေအးေဆးေဆး ကားေမာင္းလာၾကတုန္း ေနာက္ၾကည္႔မွန္ကေန ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ ပုလိပ္ေတြ ေတြ႔တယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္ကေတာင္ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ မာမားေရ ခ်ိဳသင္းတို႔က အေစာင္႔အေရွာက္ေတြနဲ႔ ကားေမာင္းေနတာ လို႔။ မာမားက ေျပာေသးတယ္။ မီးေတြေတာ႔ ျပေနတယ္၊ ေမာင္းခိုင္းေနတာ ထင္တယ္ တဲ႔။

မၾကာပါဘူး။ ေမာင္းရင္းတန္းလန္း ကားေဘးကို ပုလိပ္က ျဖတ္သြားၿပီး “ရပ္ ဆိုတာ နားမလည္ဘူးလား၊ လမ္းေၾကာင္းလာေနတာကြ” ဆိုၿပီး ေအာ္သြားတယ္။ အဲဒီေတာ႔မွ ကိုယ္တို႔ကို ရပ္ခိုင္းေနတယ္ဆိုတာ သိတာ။ ကိုယ္တို႔က ခပ္တည္တည္နဲ႔ ဘိုးေအႀကီး ကားေရွ႔က ေမာင္းေနတာ။

အခု မာမားဒီေရာက္လာေတာ႔ ကိုယ္လဲ မာမားနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားၿပီး ကားေမာင္းျပန္က်င္႔ရေတာ႔ မယ္ဆိုၿပီး ဝမ္းေတြသာလို႔။ ဒီလိုေျပာေတာ႔ ကိုယ္႔အမ်ိဳးသားက မ်က္ႏွာသိပ္မေကာင္းဘူး။ ႏွစ္ေယာက္သား သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ တလြဲေတြ လုပ္ရင္ ရွင္းရခက္မွာ ရင္ေလးေနပုံပဲ။ “မားမားက လူမ်ားတဲ႔ေနရာ ဆရာဝန္က မသြားခိုင္းေသးဘူးေနာ္၊ နားရအုံးမယ္” လို႔ ကိုယ္ၾကားေအာင္ တတြတ္တြတ္ ေျပာေနပါတယ္။

ဒီေန႔ေတာ႔ မာမားနဲ႔အတူ သဒၶါဆြမ္းကပ္မယ္ဆိုၿပီး အိမ္နားက ဘုန္းဘုန္းကို ဆြမ္းစား ပင္႔ပါတယ္။ မမကလဲ စင္ကာပူက သကၤန္းေတြ ဝယ္ေပးလိုက္လို႔ ကပ္မယ္ေပါ႔။ ေနာက္ၿပီး ဒီတခါ ကိုယ္ခ်ည္း ခ်က္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတာမို႔ အျပင္လူေတြ အားနာလို႔ မဖိတ္ျဖစ္ေတာ႔ဘူး။ သူငယ္ခ်င္း လူလြတ္ႏွစ္ေယာက္ကေတာ႔ အစားအေသာက္ အသံၾကားလို႔ ေျပးလာတာနဲ႔ လက္ခံလိုက္ရတယ္။ ရွိေစေတာ႔။

ကိုယ္က ဟင္းခ်က္ေတာ႔မယ္ ဆိုရင္ ကိုယ္ ပိုင္ႏိုင္တဲ႔ ဝက္သားခ်ည္း ဆြဲဆြဲထုတ္လာတာမို႔ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းနဲ႔တမ်ိဳး၊ အီးေမးလ္နဲ႔ တဖုံ ဝက္သားမခ်က္ဖို႔ နားခ်တယ္။ ေတာ္ေလာက္ပါၿပီ၊ မ်ားၿပီေပါ႔။ အမယ္ေတြလဲ မ်ားေတာ႔ တေယာက္တည္း ခ်က္မွာ ပင္ပန္းပါတယ္ ေပါ႔။ ဒီတေခါက္ ဝက္သားေလးေတာ႔ ခ်န္ခဲ႔လိုက္ပါ ေပါ႔။ ကိုယ္ကလဲ ဒီတခါ တေယာက္တည္း ၾကဲမွာမို႔ ဝက္သားေလးခ်က္ၿပီး sign ေလးေတာ႔ ထိုးလိုက္ခ်င္တာ။ ဒါနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပင္ တားေသာ္ျငားလည္း ခ်က္မိျပန္တယ္။

အခ်ိန္က်ေတာ႔ ဘုန္းဘုန္းၾကြလာတယ္။ ဘုန္းဘုန္းကလဲ ကိုယ္ခ်က္မယ္ဆိုတာ ႀကိဳသိထားေပမဲ႔လည္း ဒီတခါ ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္ပါပဲ။ မျပံဳးရႊင္လို႔လဲ မျဖစ္ဘူးေလ။ ကိုယ္က အရင္တခါ ကိုယ္႔လက္ရာ ဆိုတဲ႔ ပို႔စ္မွာ ကိုယ္႔ခ်က္တာ ဘုန္းရမွာမို႔ မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး ထည္႔ေရးထားတာ ဖတ္မိထားတာကိုး။ ျပံဳးပင္ျပံဳးေသာ္ျငားလည္း သိပ္ေတာ႔ အသက္မဝင္ဘူးေပါ႔ေလ။

ဒါနဲ႔ ဆြမ္းကပ္ခ်ိန္က်ေတာ႔ ဘုန္းဘုန္းက ဟင္းပြဲေတြ ၾကည္႔ၿပီး သက္ျပင္း ခိုးခ်တယ္။ ကိုယ္ကလဲ တျခားေနရာမွာ ထုံခ်င္သလိုလို ရွိေပမဲ႔ ဒီေနရာမွာေတာ႔ ရိပ္မိပါတယ္။

ဘုန္းဘုန္းကိုလည္း “ၾကည္႔ပါအုံး ဘုရား၊ တပည္႔ေတာ္ခ်က္ထားတာ အဆင္ေျပရဲ႔လားဘုရာ႔” လို႔ ေဘးကေန ေမးေနတာ။ ဘုန္းဘုန္းကလဲ ဒီတခါ ဘေလာ႔ဂ္ထဲ ထည္႔ေရးမွာစိုးလို႔ ေကာင္းပါတယ္ အကုန္ေကာင္း လို႔ ပီပီသသႀကီး ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ မာမားနဲ႔အတူ အားလုံး စားပြဲကိုင္ၿပီး ဆြမ္းကပ္တာကို ဘုန္းဘုန္းခ်ေပးတာ လိုက္ဆိုၾကရတယ္။

ဆိုတုန္းခဏ ဟာကနဲ ကိုယ္႔မ်က္စိေတာင္ ပ်ာသြားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔ ကိုယ္က ကိုယ္ခ်က္ထားတဲ႔ဟင္းေတြကို လိုက္ေရတြက္ရင္း တခုခု လိုေနတယ္ ထင္ေနမိတာ။ ဟာ..my favorite pork! …… ဆြမ္းကပ္တဲ႔အထဲမွာ ဝက္သားဟင္း မပါဘူး ျဖစ္ေနတာကိုး။ တကယ္က ဘုန္းဘုန္းၾကြေတာ႔ ေလာေလာ ေလာေလာနဲ႔ ဝက္သားဟင္းကို မိုက္ခရိုေဝ႔ဖ္ထဲ ထည္႔ေႏႊးေနတာ ထုတ္ဖို႔ ေမ႔သြားၾကတာ တဲ႔။

ကိုယ္လဲ ေနာင္အခါ ဆြမ္းကပ္ရင္ေတာ႔ ဆိုင္မွာပဲ သြားကပ္ရမလားလို႔ အားငယ္ငယ္နဲ႔ ေတြးေနမိပါေၾကာင္း။ ။
မိုးခ်ိဳသင္း

40 comments:

PAUK said...

ဖတ္ျပီး..ပါးစပ္ကို မပိတ္နိုင္ဘူး..
ျပံုးျပံဳးၾကီး မီးပြိဳင့္ျဖတ္တာေရာ..
လမ္းရွင္းတာ မသိပဲ ဘိုးေအၾကီးကားေရွ႔က ကန္႔လန္႔ ကန္႔ လန္႔လုပ္ေနတာေရာ..
ဘုန္းဘုန္းျပံဳးပံုေရာ...
ရီေနရတယ္..

PAUK said...

အားငယ္စြာနဲ႔ ငိုျပီးျပန္သြားပါတယ္..
စားမရတာမွ ခ်က္ထားတာကိုး...
သိၾကေသးတာေပါ့..
ေနာက္ဆို..အခ်ဥ္ အစပ္ေတြခ်ည္း တင္ေတာ့မယ္..
ဘာမွတ္လဲ...
ဟီးဟိ

Mee Mee said...

၀က္သားေဖးဘရိတ္ ခ်ိဳသင္းရဲ႕ ပို႔စ္ကို
ခ်ိဳသင္း ေဖးဘရိတ္ ငထက္ နဲ႔ တိုး တို႔ လာေရာက္ အားေပးသြားပါေၾကာင္း

ငထက္ နဲ႔ တိုး

MANORHARY said...

ေပ်ာ္စရာၾကီး..ဒီေန႔ခ်ိဳသင္းပို႔စ္ကိုဖတ္ရတာ
စိတ္ထဲခ်မ္းသာရတယ္
ရယ္လည္းရယ္ရတယ္။
ေနာက္မ်ားမ်ားေရးေနာ္..း)

tg.nwai said...

ခ်ိဳသင္းေရ..ေက်းဇူးပါ..စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ အင္တာနက္ေပၚေတာင္ အခ်ိန္မေပးနုိင္တဲ႔ အခ်ိန္.. ခ်ိဳသင္း ပို႔စ္တက္လာတာေတြ႔လို႔ အေျပးလာဖတ္တာ...။ ဘုန္းဘုန္းျပံဳးတာ အသက္မ၀င္ေပမယ္႔ တုိ႔ေတြကေတာ႔ ပါးစပ္ကို မေစ႔နုိင္ဘူး..။

ခ်ိဳသင္း မာမားေရာ..ခ်ိဳသင္းတုိ႔ေမာင္နွံပါ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ...။ မာမားလည္း ျမန္ျမန္ေနေကာင္းပါေစ...။

ေအာင္သာငယ္ said...

ဖတ္ျပီးေတာ့ ၀က္သားဟင္းကို ခ်ဥ္ေပါင္ေက်ာ္နဲ႕ စားခ်င္လာျပီ... း)

nu-san said...

မမုိးခ်ိဳသင္းရဲ႕ မားမားက သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတာပဲ.. အမ ကားေမာင္းတာ ေဘးနားမွာ အေဖာ္လိုက္ ေပးတယ္ေနာ္.. မီးပြိဳင့္ျဖတ္တဲ့အေၾကာင္းေရးထားတာ ကာတြန္းပုံပါ မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္ျပီး ရီမိတယ္အမေရ.. ေနာက္ျပီး ဘုိးေအၾကီး ေရွ႕ကမွ ကားပိတ္ေမာင္းရတယ္လုိ႔.. :D

အမ ခ်က္ထားတဲ့ ၀က္သားကုိ ပြဲမထုတ္လိုက္ရဘူးေပါ့ေနာ္.. :)

ဇနိ said...

ဟား ဟား ဒါေၾကာင့္ အမခ်ိဳသင္းဝက္သားမပါလို႔ ဘုန္းဘုန္းက ေကာင္းတယ္ေျပာတာကိုး။ ဝက္သားခ်က္တယ္ဆို ကိုဇနိကို အလည္လႊတ္လိုက္မယ္။ အမခ်ိဳသင္းကားေမာင္းတာ တယ္လည္းလ်င္သကိုး။
နိနိ

Aye Myat Myat Ko said...

ဟားဟား အစ္မ သိပ္ကံေကာင္းတာပဲေနာ္

ကလိုေစးထူး said...

မီးပိြဳင့္မွာ ကားေနာက္ဆုတ္ၿပီးမွ ျပန္ေမာင္းထြက္တဲ့အခန္းကို မ်က္စိထဲျမင္ေယာင္ၿပီး ရယ္ရတယ္။ :D

P.Ti said...

အမက တစ္ခုခုလုပ္ၿပီးရင္ ကာတြန္းထဲကလုိပံုမ်ိဳးေတြမိတယ္ထင္တယ္။ အဟဲ ကၽြန္ေတာ္လဲအဲလုိပဲ ေတြးတတ္လုိ႔...

၀က္သားကေတာ့ ၾကိဳက္တယ္အမ... ၾကိဳက္သလုိခ်က္ စားေပးမယ္.. :D

sin dan lar said...

ဘုန္းဘုန္းကေတာ့ ငါ့မွာ မ်က္ႏွာမေကာင္းျဖစ္လည္း အေရးခံရ၊ အပူရုပ္ကို ဟန္လုပ္ျပီး ခပ္ျပံဳးျပံဳးေနလည္း အေရးခံရဆိုျပီး ေနာက္တစ္ေခါက္ဆြမ္းစားပင့္ရင္ ထားဖို႕ မ်က္ႏွာထား က်င့္ေနမလားမသိဘူးးးး..။
** တစ္ပုဒ္လံုး တျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ဖတ္သြားတယ္...။

sin dan lar said...

ေဘးကလူက စိတ္ပူေနရင္ ကားေမာင္းတဲ့လူက စိတ္လွဳပ္ရွားတတ္လား.. သိဘူးေလ.. တစ္ခါ ဟိုင္းေဝးခရီးကို သူငယ္ခ်င္းေမာင္းတဲ့ကားနဲ႕ အၾကံဳလုိက္လာတာ.. သူက အေမာင္းၾကမ္းေတာ့ "အမေလး.. အမေလး" တ မိလို႕ "ငါေမာင္းတဲ့ကားကိုစီးရင္ အမေလး မတနဲ႕"တဲ့.. အျမင္ကလည္းကပ္၊ ကားေပၚက ဆင္းသြားလို႕လည္း မျဖစ္ေတာ့ "အဘေလး၊ အဘေလး" ဆိုျပီး တေပးလိုက္တယ္.. သူဘာမွ ေျပာမရေတာ့ဘူးးး..။

JuneOne said...

မမေရ ေရးတတ္လိုက္တာ။
ဖတ္ရင္းနဲ႔ပါးစပ္ပိတ္လို႔မရေတာ့ဘူး။

Kay said...

ေအာ္ - မခ်ိဳသင္း ျငိမ္ေနတာ..ဒါေၾကာင့္ကိုး။
ရိုေသ.. ရိုေသ..အသက္ရွည္တယ္။ း)

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ဖတ္လို႔ေကာင္းလိုက္တာ ပါးစပ္ေတာင္ၿပန္ပိတ္မရေလာက္ေအာင္ ရယ္လိုက္မိပါတယ္ မခ်ိဳသင္းေရ....

မီယာ said...

အမခ်ိဳသင္းေရ ဒီတေခါက္လည္း လြဲျပန္ၿပီေပါ့... အမလက္ရာ မိန္႔မိန္႔ႀကီး ထုိင္စားမာ့္သူတစ္ေယာက္လုံး အနားမွာ ရွိတာပဲ.. အားမငယ္ပါနဲ႔။ ေယာကၡမနဲ႔ ေခၽြးမ ခ်စ္ခင္ၾကတာ ၾကည္ႏူးစရာ.. ကံထူး သူေလးအမပါ.. လူတုိင္း ဒီလုိမ်ိဳး အခြင့္အေရး မရပါ။

Wai Moe said...

Good Reading Ama.
Longtime waiting for previous post to present post.but we know u very well n go ahead.hopefully u don't know me. we r living very close when we was childhood n we study at same school.I'm a friend of yr bro.bye.this is my first comment , but I'm a regular reader for yr blog.

ပံုရိပ္ / Pon Yate said...

အစ္မေရ ဒီပုိ႔စ္ကုိေရာ ဘုန္းဘုန္းက ဖတ္မိဦးမွာလား မသိဘူး။ :D

strike said...

မ mct ဆိုင္မွာပဲသြားကပ္တာေကာင္းဆံုးပါပဲ။

Nwe said...

Oh this one made me feel like eating pork! I am one of your fans. Please keep regular posts. I felt something was missing when there was nothing new to read in your blog last week.
You made me happy. Thank you.

Phyo Evergreen said...

ႊအန္တီခ်ိဳ ခ်က္တဲ့၀က္သားဟင္းစားခ်င္တယ္..။ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္လံုး ရယ္ၿပီးဖတ္သြားတယ္..။ ဟီးဟီး

sonata-cantata said...

ပို႔စ္ေလးေရးၿပီး အမွ်ေ၀တဲ့ အတြက္
သာဓု၊ သာဓု၊ သာဓုပါ။

မိသားစုအားလံုး အစဥ္ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။

ေကဇီလင္း said...

အမေရ ပို့စ္ေလးကို ဖတ္ျပီး ရ႔င္ျပံဳးရပါတယ္။ အမရဲ့ စာေတြက ညီမတို့ကို အျမဲပဲ ျပံဳးေစတယ္။ မီးပြိဳင့္ျဖတ္တာကို ကာတြန္းကကအတိုင္း ခိုင္းနိွဳင္းေရးျပတာ မ်က္စိထဲ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ကို ျမင္လာေစပါတယ္။ အမရဲ့ မာမားလည္း စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာျပီး အမတို့နဲ့အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ။ အားေပးလ်က္ပါ။

မမသီရိ said...

ညီမေလး ေရ..ဖတ္ေကာင္းလိုက္တာ
စာေရးဆရာ မလို႕ မေျပာရဘူး....း)
ဒီတစ္ခါ ညီမေလး ဆီ အေရာက္ ေနာက္က်တယ္
မမ လဲ အလုပ္ေလး နဲနဲ မ်ား သြားတယ္
ျပီးေတာ့ အဆင္ေျပတဲ့ အခ်ိန္ က် connection က ဒုကၡ ေပးျပန္ေရာ..
ညီမေလး အိမ္ ကို လာမိရင္ ထျပန္ဖို႕ ကလဲ..
အရွိန္ အေတာ္ ယူ ရတယ္ေလ..
ေရာက္ ရင္ မျပန္ခ်င္လို႕.....း)
အထဲ၀င္ အျပင္ထြင္ ေမႊေႏွာက္ ခ်င္ ေတာ့..
အေသအခ်ာ အခ်ိန္ေလး ရမွ ပဲ လာျဖစ္ေတာ့ တာ..
ခုလဲ မဖတ္ရေသးတဲ့ ပို႕စ္ အသစ္ ၃ ခုလုံး ဖတ္သြား တယ္..ေနာ္..
...
စကားမစပ္
ခုထိ အလြမ္းေတြ နဲ႕ မူးေနရတုန္းလား...
....
ညီမ ဓါတ္ပုံေတြ မမ..ယူသြားတယ္ေနာ္
ေနာက္ဆုံး ပို႕စ္ထဲ မွာ ထည့္ေရးထား တယ္
သေဘာတူ ရင္...အခ်ိန္ရတဲ့ အခါ မမ..
ပုံတူဆြဲ ေပးမယ္....
ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ..

pan pan said...

မခ်ိဳသင္းေရ...႕ကၽြန္မဘဝမွာ ေယာက္ခမ ဆိုတာ အဆြယ္ျပဴးျပဴးႀကီးနဲ့ပါ ။အခုလို ..လူမ်ိဳးရွိတယ္ေပါ့..ဟား...အားက်လိုက္တာ..အိမ္ေထာင္သည္တိုင္း ဒီလိုဘဝမ်ိဳး ရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ

pan pan said...
This comment has been removed by the author.
တန္ခူး said...

ခ်ိဳသင္းေရ… မားမားေရာက္ေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့…
ဒီမွာေနရတာ အထီးက်န္ေတာ့ အဲဒီလို အိမ္ကလူေတြ လာရင္ တို ့လဲသိပ္ေပ်ာ္တာ….
ခုေတာင္ အိမ္ကမိဘေတြကို လာဖို ့အတင္းပူဆာေနတာ…
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ခ်ိဳသင္းရဲ့ ၀က္သားေလးေတာ့ စားခ်င္သား… အခ်က္မ်ားေလ လက္တက္ေလမိုလား…
ဘုန္းဘုန္းကလဲ ခ်ိဳသင္းဘေလာ့ဂ္ ပရိသတ္ကိုး…

ေမေအာင္ said...

ပါရမီက လိုေသးတယ္ေလ။
ဝက္သားခ်က္ပါရမီကို ဆြမ္းကပ္ျပီး
ျဖည္႔ေနတယ္လို႔ သေဘာထား။
ဘာပဲေရးေရး ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္။

May said...

မမုိးခ်ိဳသင္းေရ Geology major ဘာေႀကာင့္ယူ ျဖစ္ ခဲ့တယ္ ဆုိတာလဲ ေရး ေပး ပါအုံး။
မိပ

အိျႏၵာ said...

အစ္မခ်ိဳသင္းခ်က္တဲ့ ၀က္သားေတာ့
တကယ္စားခ်င္တယ္...
ကိုယ္ ပိုင္ႏိုင္တဲ့ လို႔ကေျပာထားေတာ့..
စိတ္မွန္းနဲ႔ေတာင္ေတာ္ေတာ္အရသာရွိမယ့္ပံု...

TNS said...

ျပံဳးပင္ျပံဳးေသာ္ျငားလည္း သိပ္ေတာ႔ အသက္မဝင္ဘူးေပါ႔ေလ။

ဘုန္းဘုန္းဘ၀ကလည္း ကရုဏာသက္ရမလိုဘဲ...

ကိုေက်ာ္ မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူးဆိုကတည္းက...
မာမားက ရိပ္မိဘို ့ေကာင္းတာ...
ဘာဘဲေျပာေျပာေလ...
မမိုးေမာင္းတဲ ့ကားကို စီးရဲတယ္ဆိုကတည္းက
မာမားက ..
ေဒၚစုျပီးရင္ သတၱိအေကာင္းဆံုး အမ်ိဳးသမီးဘဲဗ်..။
သြားေလးေတြစီေနတာကေတာ့ သြားတိုက္ေဆးေကာင္းလို ့နဲ ့တူတယ္..
က်ေနာ္သံုးဘူးတဲ ့အမ်ိဳးအစားဘဲလားမသိ။

လင္းလက္ၾကယ္စင္ said...

ဖတ္ရင္း ျပံဳးမိပါတယ္။ ေပ်ာ္၇ႊင္စရာေလးေတြ ေရးတတ္တဲ့ မမ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ :)

သက္ေ၀ said...

သ႐ုပ္ေဖၚေကာင္းလြန္းေတာ့ ဖတ္ၿပီး အသက္၀င္၀င္ ျပံဳးသြားပါတယ္...
မားမား ေနေကာင္းၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုေလး ျဖစ္ပါေစ... ဘုန္းဘုန္းကိုလဲ ခဏခဏ ဆြမ္းကပ္ႏိုင္ပါေစ... :-P

Republic said...

အစ္မ MCT ၾကီးက လုပ္ျပန္ပီ၊၊ ဘာေရးေရး ႏွစ္လိုဖြယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာေတြ အျပည့္နဲ႕ ျပံဳးေနရတယ္ ဗ်ာ ၊၊ သတိတရရွိပါတယ္ ၊၊

khin oo may said...

မားမားကသြားကေလးေတြ ညီတယ္ လုိ႕သတိၿပဴေတာ႕သြားၿဖဴတာကုိ သတိၿပဴမိလိဳ႕ၿဖစ္မ။္ ဘာလို႕သတိၿပဴမိရသလဲဆုိ အသားကမဲေနလို႕ အေရာင္ပုိလက္သြားလုိ႕ပါ။

khin oo may said...

သူက်ေတာ႕ဘယ္ေတာ႕မွ စာမၿပန္ဘူး သူမ်ားကဘဲၿပန္ရတယ္။ မခ်စ္ေတာ႕ဘူး။

masumon said...

ကင္း၀င္မင္းသမီးကို ဖတ္ျပီး ရယ္မိတယ္ အိမ္သာထဲ အတူတူ၀င္ၾကတာ ကိုဖတ္ျပီး ညီမတို႕ တုန္းကလဲ အတူတူပဲလို႕ ေတြးမိတယ္..ကားေမာင္းတာကို ဖတ္ျပီးလဲ ရယ္မိတယ္ အစ္မက စာေရးတစ္အားေကာင္းပဲ

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

အမေရ အၾကိဳက္ေတာ့တူေနျပန္ျပီ ၀က္သားကက်ေနာ့အသည္းစြဲပဲဗ် :P

Talkii said...

ေမ့တာမဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ အေၾကာင္းသိလို႔ အိမ္ကလူေတြက ဆြမ္းကပ္တဲ့ထဲ မထည့္တာျဖစ္မယ္ :) တျခားလူေတြအတိုင္းပဲ ၿပံဳးၿပီး ဖတ္သြားပါတယ္။